دانلود پایان نامه

اهمیت و ضرورت آموزش ضمن خدمت

آموزش افراد در زمینه شغل وحرفه ای که در آن فعالیت می نمایند از روزگاران کهن مورد نظر همه انسان ها بوده است. هر فردی که در کره خاکی در حال زیستن است نیازمند یادگیری مسائلی است که پیرامون اوقراردارد : آموزش چگونه زیستن، برخورد اجتماعی و سایر موارد.

توجه به نقش سازنده و موثر نیروی انسانی از مهمترین عوامل مهم توسعه اقتصادی و اجتماعی در مواقع مختلف است زیرا انسان برخلاف سایر موجودات دارای نقش خلاق و کارآمد است که می تواند کار خود را از جنبه کمی وکیفی ارتقاء بخشیده و با ابداع روش های جدید مشکلات احتمالی را برطرف نماید. نیروی انسانی آموزش دیده و ماهر می تواند با قدرت تخلق و تفکر خود بهترین استفاده را از منابع موجود ببرد. تغییر و تحول در سازمان های امروزی به قدری سریع، چند جانبه، پیچیده و فراگیر است که سازمان ها بدون پیش بینی، همگامی و تطابق با آن قادر به ادامه حیات، رشد، بالندگی و توسعه نمی باشند. واکنش متناسب به تحولات پیچیده، سازمان ها را در جایگاه نظری سیستم های باز اجتماعی قرار می دهد (Mansouri, Pashootanizadeh, 2010, p 14).

امروزه یکی از مهمترین و اساسی ترین فعالیت ها در سازمان جهت همگامی مثبت با تغییرات و توانایی رقابت سالم در جامعه استفاده از سیستم های بهبود و نوآوری در نیروی انسانی جهت رسیدن به هدف های مطلوب و سازنده آن سازمان محسوب می شود. به تعبیری می توان گفت : «عصر ما، عصر تغییرات است و انسان امروزی، دستخوش امواج تغییرات. جهان به صورت اقیانوسی مواج در آمده است که امواج تغییرات هر لحظه سرنشینان قایقی را که جهان می نامیم به این سو و آن سو پرتاب می کند و در هیچ عصری زندگی بشر هم تا این حد تغییر پذیر نبوده است…»(عبدی، علی پور، عبداللهی، 1388، ص 25).

با توجه به تغییرات و تحولات دنیای مدرن امروزی عملیات آموزشی و بهسازی از فعالیت های ضروری و مستمر برای تطبیق نیروی انسانی با شرایط متغیر سازمان می باشند و آموزش ابزاری است که بوسیله فنون و روش های مختلف، مدیران را در اداره سازمان ها یاری می رساند. ایجاد یک نظام اداری مطلوب و مناسب تا اندازه زیادی به کمک آموزش و ارتقاء توانمندی های نیروی انسانی امکان پذیر است. تسلط روز افزون انسان بر طبیعت و شناخت و آگاهی از ناشناخته ها و پژوهش برای یافتن تکنیک ها و ابزارهای جدید به منظور حل مسائل و مشکلات جامعه به ویژه در کشورهای در حال توسعه، مساله آموزش نیروی انسانی را بیش از پیش مهم وموثر نموده است. آموزش های شغلی نیز به علت تخصصی شدن مشاغل و دنیای پیچیده و رو به پیشرفت امروزی یکی از ضرورت هایی است که افراد شاغل سازمان ها و مسئولین سازمان ها نیاز به آن را جهت همگام شدن با تغییرات و افزایش بهره وری بیش از پیش حس می نمایند؛ بطوری که امروزه سازمانی را نمی توان یافت که برای بقاء خود بی نیاز از این آموزش ها باشد(Nasiri, Fathi Vajargah, 2009, p 107).

پیشرفت و بالندگی هر کشور به انسان های آن کشور بستگی دارد و نیروی انسانی کارآمد و با دانش است که یک جامعه را بالنده و پیشرفته می گرداند. تحقق توسعه، نیازمند پرورش نیروی انسانی با کیفیت و با صلاحیت است و پیشرفت همه جانبه بدون دانش انسان های فرهیخته و متمدن ممکن نیست. توشیودوکو از بنیان گذاران ژاپن امروزی در مورد اهمیت تربیت نیروی انسانی گفته است : «ما نه منابع طبیعی داریم و نه هیچ قدرت نظامی، ما فقط یک منبع در اختیار داریم وآن چیزی  جز «ظرفیت ابداع مغزهایمان نیست. این منبع پایان ناپذیر را باید بسط داد، تربیت کرد، تمرین داد و مجهز ساخت، این قدرت دفاعی خواه ناخواه در آینده نزدیک گرانبهاترین و خلاق ترین ثروت همه بشریت خواهد بود»(سادات، 1387، ص 24).

آموزش و بهسازی منابع انسانی، نوعی سرمایه گذاری مفید و یک عامل کلیدی در توسعه محسوب می شود که اگر به درستی و شایستگی برنامه ریزی و اجراء شود می تواند بازده اقتصادی قابل ملاحظه ای داشته باشد. نتایج پژوهشها نشان می دهند که توجه به آموزش و بهسازی نیروی انسانی افزایش بهره وری را به دنبال دارد. برای مثال در سال 2004 پس از سنجش اثربخشی دوره های آموزشی در شرکت موتورولا مشخص شد که هر 1 دلار سرمایه گذاری در آموزش کارکنان،33 دلار بازده به همراه داشته است. بررسی دیگر در سال 2006 گویای آن است که بسیاری از سازمان های آمریکایی، افزایش مناسب بودجه های آموزشی خود را با میانگین 7 درصد رشد نسبت به سال گذشته گزارش کرده و بیان کرده اند که حدود 1273 دلار صرف آموزش هر کار آموز در سال می کنند. آنها مبلغی بالغ بر 8/55 بیلیارد دلار در این سال صرف آموزش و بهسازی نیروی انسانی خود کرده اند. از سوی دیگر شرکت هایی چون تگزاس ابزار و موتورولا بین 5 تا10% حقوق کارکنان خود را صرف فعالیتهای آموزشی آنان می کنند و آموزش را عاملی اساسی و حیاتی برای افزایش حس رقابت در بین کارکنان می دانند (Hussain, 2011, p 71).

موضوع نیروی انسانی کارآمد و توانا برای کشور ما نیز بسیار حیاتی است و اگر ابعاد مختلف مساله شکافته نشده و این مشکل مملکتی به وضوح تشریح نگردد و روش های تربیتی و تامینی آن با دقت طراحی و به اجرا در نیاید، یقیناً با بن بست های مهیبی روبه رو خواهد شد و از عهده اجرای برنامه های توسعه اقتصادی اجتماعی، فرهنگی خود بر نخواهد آمد. لذا لازم است که مسیرهای تربیت و تامین نیروی انسانی مورد نیاز برنامه های توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور به روشنی ترسیم گردد و دستیابی به چنین مسیرهایی، مستلزم آن است که کار مملکت و انجام صحیح و بهینه آن منشا و مبدا این تفکر قرار گرفته و پی ریزی هر شالوده و ایجاد هر ساختار، مبتنی بر انجام صحیح کار با سرعت مناسب باشد تا بتوان به هدف گذاری در تربیت و تامین نیروی انسانی، وحدت بخشید و همه منابع و امکانات را در این راستا بسیج نمود و از اتلاف سرمایه ها و از دست دادن فرصت ها جلوگیری کرد. تربیت و تامین نیروی انسانی مورد نیاز کار نیز بالطبع فراگیر، مستمر خواهد بود و به این ترتیب، تربیت و تامین نیروی انسانی مورد نیاز کار کشور، به منزله یک زیرنظام از نظام کلان آموزشی مملکت است که متناسباً نیازمند طراحی بوده و لازم است در گستره کار کشور مستقرگردد تا بتواند نقش خود را در کار، به طور فراگیر، محیط های کار و فعالیت روزانه را با حفظ کارایی آن، به محیطی تربیتی مبدل سازد و آن را به بهره برداری دو جانبه کاری و تربیتی بکشاند. چنین زیرنظامی که از آن به نظام آموزشی کارکنان تعبیر می شود دارای سه ویژگی بارز به شرح زیر می باشد :

– تربیت کننده نیروی انسانی برای هر کار مشخص است.

– با نظام اجرایی کار پیوند خورده و جزء لاینفک آن است.

– فراگیری تمامی کارکنان در تمام طول خدمت شغلی آنهاست (نادی، سجادیان، 1389، ص 36).

دانلود پایان نامه