دانلود پایان نامه

 تعارض درون گروهی

برخوردهای میان برخی از اعضای گروه یا همگی آنان با یكدیگر را تعارض درون گروهی می‌نامند كه اغلب بر اثربخشی آنان اثر می‌گذارد. کسب و کار های خانوادگی بیشتر در معرض این تعارض قرار دارند. بیشتر زمانی بروز می کند که بنیانگذار یا صاحب آن بازنشسته شود یا فوت کند. آنچه موجب رونق یا سقوط هر کسب و کار خانوادگی می شود تا حد زیادی به احترامی که اعضا به یکدیگر می گذارند در محیط کار بر می گردد و هم چنین پذیرش نقش های دیگر غیر آنچه که در خانواده عهده دار هستند و توان مدیریت تعارض آن ها بستگی دارد. مدیران این کسب و کارها راهی را استفاده می کنند که والدین در مذاکره با فرزندانشان استفاده می کنند. به عنوان مثال به آن ها می گویند چه کاری را باید انجام دهند یا اینکه آن ها را تهدید می کنند؛ مثلا می گویند شما خوشبخت هستید که این شغل را دارید و هم سن و سال های شما بی کارند (قلی زاده، 1389).

2-1-2-3-4) تعارض میان‌‌ گروهی[1]

سطحی دیگر از تعارض در سازمان، میان گروه ‌ها اتفاق می‌افتد. این نوع از تعارض نیز ممکن است حقیقی و واقعی، احساسی و عاطفی، یا ترکیبی از این دو باشد. تعارض میان ‌گروهی در سازمان‌ ها پدیده ‌ای رایج است و می‌تواند باعث ایجاد مشکل در هماهنگی و انسجام وظایف گروهی شود: (علی زاده، 1392)

  • تعارض عمودی: برخورد میان کارکنان در سطوح مختلف سازمان است. اغلب هنگامی بروز می کند که کنترل های شدید بر کارکنان اعمال شود و کارکنان مقاومت نشان دهند.
  • تعارض افقی: برخورد میان گروه های هم سطح از نظر سلسله مراتب سازمانی است. هنگامی بروز می کند که هر بخش یا تیم کاری فقط برای دستیابی به هدف های خود تلاش کند و از اهداف دیگران ناآگاه باشد. ناسازگاری هدف ها موجب تشدید تعارض می شود.
  • تعارض صف و ستاد: اغلب افراد صفی و ستادی بر سر سلسله مراتب اختیارات با هم برخورد دارند. مدیران صفی احساس می کنند که اختیار آنان به دلیل دخالت افراد ستادی، کمتر از مسئولیت واقعی شان است.
  • تعارض مبتنی بر تنوع: تعارض های جدی میان گروهی به دلیل تنوع نیروی کار بروز می کند. (مسایل نژادی، جنسیت، پاره فرهنگ ها و مذهب). این نوع تعارض ممکن است در تمام سطوح پنجگانه تعارض دیده شود.

تضاد میان ‌گروه‌ ها، از عوامل مختلفی ممکن است ناشی شود که برخی از آن‌ ها عبارتند از: (قلی زاده، 1389).

  • تضاد بر سر منابع: به دلیل محدود بودن منابع، بیشتر سازمان ‌ها نمی‌توانند منابع مالی فراوانی را در اختیار گروه ‌ها قرار بدهند. در نتیجه، گروه‌ ها برای به دست آوردن این منابع کمیاب، با هم به رقابت می‌پردازند. این امر موجب تعارض می‌شود.
  • ناسازگاری در هدف: ناسازگاری در هدف زمانی به وجود می‌آید که اهداف دو گروه یا بیشتر، در تقابل مستقیم با یکدیگر قرار داشته باشد طوری که رسیدن گروه به هدف مانع رسیدن گروه دیگر به هدفش می‌گردد.
  • ناسازگاری زمانی: گروه‌ های کاری، به دنبال اهداف و عملکرد متفاوت، ممکن است تحت چارچوب‌ های زمانی مختلفی کار کنند. کارکنانی که در واحد تحقیق و توسعه فعالیت‌ می‌کنند، ممکن است چارچوب زمانی متفاوتی نسبت به کارمندان واحد تولید داشته باشند.
  • شبکه‌ های اجتماعی موجود در گروه‌ها: وقتی فردی از یک گروه تلاش می‌کند که عضوی از گروه دیگر را به طور مستمر تحت نفوذ در آورد، این فرد اخبار بد مربوط به گروه مقابل را در گروه خود پخش می‌کند. در نتیجه برخی افراد، پیش از آن‌ که تماس مستقیم با افراد گروه متقابل داشته باشند، دیدگاه بدی نسبت به آن ها پیدا می ‌کنند.
  • تاکتیک‌ های نفوذ مستمر: به معنای تلاش در جهت نفوذ بر افراد دیگر از طریق استفاده از تهدید، در خواست‌ و یا روش‌ های منفی دیگر است. این تاکتیک ‌ها باعث می‌شود فرد دست به تلافی بزند و تعارض به وجود بیاید (علی زاده، 1392).

 

  • سه روش برای مدیریت تعارض میان گروهی

سه روش برای مدیریت تعارض میان گروهی وجود دارد که عبارتند از: (قلی زاده، 1389).

1) نخستین اقدام می تواند کاهش منافع طرفین باشد تا گروه هایی که جنگ قدرت میان آن ها آغاز شده دست کم به میانجی رضایت دهند.

2) تغییر نگرش گروه ها نسبت به تعارض اقدام دیگری است که می تواند صورت پذیرد. مثلا زمانی که دو گروه یا دو فرد که جنگ قدرت میانشان شروع شده در صورت تغییر نگرش نسبت به تعارض به گونه ای که توافق را ممکن بدانند به حل منطقی مساله راضی خواهند شد.

3) افزایش هزینه طرفین تعارض برای دستیابی آن ها به هدف هایشان است تا گروه هایی که جنگ قدرت میانشان آغاز شده به میانجی رضایت دهند. برخی از صاحب نظران معتقدند که نخست باید مبارزه برد و باختی میان گروه ها با کاهش منافع طرفین، به پذیرش میانجی سوق داده شود، آنگاه نگرش آنان نسبت به تعارض به این نگرش که «گرچه تعارض هست، توافق نیز امکان پذیر است تغییر داده شود  و سرانجام سعی گردد تعهد آنان افزایش یابد تا به حل منطقی مساله بپردازند.»

2-1-2-3-5) تعارض درون سازمانی

تعارض درون سازمانی شامل‌ تعارض‌ و برخورد بین‌ گروه هاست که‌ ممکن‌ است‌ به ‌صورت‌ یکی‌ از شکل های‌ زیر باشد: (قلی زاده، 1389)

  • تعارض‌ عمودی‌: برخورد بین‌ کارکنان ‌در سطوح‌ مختلف‌ یک‌ سازمان‌ تعارض‌ عمودی ‌نامیده‌ می‌شود.
  • تعارض‌ افقی‌: تعارض‌ بین‌ کارکنان‌ در سطح‌ سلسله‌ مراتبی‌ یکسان‌ در سازمان‌. این ‌تعارض‌ زمانی‌ به‌ وجود می‌آید که‌ هر بخش‌ بدون ‌توجه‌ به‌ اهداف‌ بخش های‌ دیگر برای‌ تحقق ‌اهدافش‌ تلاش‌ کنند. تعارض افقی بین دو گروه یا دو دایره از سازمان (که در سلسله مراتب اختیارات سازمانی در یک سطح قرار دارند) رخ می دهد، مثلا بین گروه ها یا دوایر صفی و ستادی.
  • تعارض‌ بین‌ صف‌ و ستاد: گاهی‌ کارکنان‌ صف‌ احساس‌ می‌کنند که‌ مسئولیتشان‌ از اختیاراتشان‌ بیشتر و این‌ اختیارات‌ در دست‌ کارکنان‌ و مدیران‌ ستاد است‌. از این‌ رو، این‌ امر موجب‌ تعارض‌ می‌شود.

[1] Intergroup Conflict

دانلود پایان نامه