رابطه بین تعارض و سایر عوامل

(2-2-14-1) رابطه بین تعارض، و خلاقیت و نوآوری[1] : یکی دیگر از نتایج مثبت تعارض این است که میتواند خلاقیت و نوآوری را برانگیزد. وقتی که مردم نظام موجود را به چالش می طلبند نوعی از تعارض به وجود می آید .معمولا” از یک چنین تعارضی است که اغلب عقاید بهتر و جدید پدیدار می شود. برای مثال در بسیاری از گروه ها کارگران به همان روش قدیمی کاریعنی “روش آزمایش شده روش درستی است”متوسل می شوند. وقتی که کارگری روش جدید و پیشرفته ای را پیشنهاد می کند کارگران با مقاومت در مقابل آموختن شیوه جدید تعارض خود را به نمایش می گذارند.با وصف این اگر روش جدید کارآمد باشد بهره وری گروه ممکن است افزایش یابد. بنابراین اگرچه افراد در مقابل تغییرات مقاومت نشان می دهند، اما وقتی که تغییر به نتیجه مطلوبتر برسد سازمان واعضای آن ازنتیجه مطلوب بهره مند می شوند.(عباسی ،1389 ،32)

پدیده تعارض اجازه نمی دهد که سیاست حفظ وضع موجود به اجرا درآید و در برابر آن به چالشگری بر میخیزد؛ از این رو موجب  خلاقیت ، نوآوری ها وارائه نظرات وعقاید جدید می شود، گروه را وادار می کند تا در هدف ها و اقدامات خود تجدید نظر کند و یک بار دیگر آنها را مورد ارزیابی قرار دهد، از این رو احتمال اینکه گروه در برابر تغییرات و تحولات از خود واکنش نشان دهد بالاست.برای مثال ، شرکت هایی چون سیرز و جنرال موتورز به سبب نداشتن پدیده تعارض در سازمان محتمل زیان های زیادی شده اند. بسیاری از مسائل و مشکلاتی که این دو شرکت در دهه 1970 و1980 با آن ها روبرو شدند به سبب نبودن اختلاف نظر های سازنده بین مقامات مدیریت بود. این دو شرکت کسانی را استخدام کردند و آموزش دادند که به اصطلاح “بله قربان گو” باشند و برای نشان دادن وفاداری خود به سازمان هیچ گاه از کار ها انتقاد ننمودند. وجود نوعی تعارض در یک محیط نه تنها باعث می شود تا راه حل های ابتکاری بیشتری ارائه و تصمیمات خلاق و ابداعی گرفته شود ، بلکه مدارک وشواهدی در دست است که نشان می دهد تعارض می تواند با بازدهی و تولید رابطه مستقیم داشته باشد.(Robbins, 2006,802)

 

(2-2-14-2) رابطه بین تعارض و عملکرد گروه[2] : سؤال اصلی این است که چگونه تعارض در یک گروه یا سازمان کاری با عملکرد ارتباط پیدا می کند. یکی از روش هایی که تعارض می تواند غیر مستقیم روی عملکرد تاثیر بگذارد از طریق افزایش انگیزه و انرژی اعضای گروه می باشد . اینطور به نظر میرسد که مقدار کمی از تعارض به اعضا انرژی می دهد، درنتیجه تعارض ممکن است انگیزه انجام وظایف فردی را افزایش دهد . عدم وجود مطلق تعارض در گروه های کاری می تواند کارگران را به رضایت مطلق  ولاجرم بی انگیزگی سوق دهد(این وضعیت می تواند بسیار خسته کننده هم باشد).(امیری ، 1385، 52)

نتیجه تحقیقاتی که در این زمینه انجام شده نشان می دهد که تعارض موجب سازندگی و بهبود عملکرد گروه میشود. به نتیجه تحقیقات زیر توجه کنید:مقایسه شش تصمیم مهمی که در دوران ریاست چهار رئیس جمهور آمریکا گرفته شده است نشان می دهد که پدیده تعارض توانسته است احتمال اینکه  پدیده همرنگ جماعت شدن بتواند تصمیمات سیاسی را تحت الشعاع قرار دهد، کاهش داده است. در مطالعه و بررسی این تصمیمات مشاهده شد ، در مواردی که بین مشاوران رئیس جمهوری سازش و توافق وجود داشته ، تصمیمات بسیار ضعیفی گرفته شده است ، ولی هر گاه تعارض سازنده وجود داشته ، سطح اندیشه بالاتر رفته و تصمیمات عالی گرفته شده است. نتیجه برخی تحقیقاتی که روی گروه ها انجام شده نشان میدهد که در هر کجا تعارض بین اعضا وجود داشته باشد عملکرد بهتر بوده است.همچنین نتیجه تحقیقات نشان می دهد به طور متوسط عملکرد گروه هایی که در آن ها اختلاف نظرها شدید است 73 درصد بهتر از عملکرد گروه هایی است که اختلاف نظر چندان زیادی با هم ندارند و تضاد و تعارض بین اعضای گروه در سطح پایینی است .به همین شیوه، تحقیقاتی که روی گروه های حرفه ای و متخصص (یعنی تحلیلگران سیستم ها و دانشمندان یا متخصصان دوایر تحقیق و توسعه) انجام شده است دیدگاه سازنده بودن تعارض را تأیید می کنند. تحقیقی که روی 22 گروه تحلیلگر سیستم ها انجام شد ،نشان داد که هر قدر اعضای گروه با هم توافق نظر کمتری داشته باشند، عملکرد بهتری ارائه می کنندو تولید یا بازدهی بیشتری دارند و باز نتیجه تحقیقات نشان می دهد که اگر بین اعضای گروه تحقیق و توسعه مقداری اختلاف نظر وجود داشته باشد ، بازدهی گروه افزایش چشمگیری خواهد داشت.(Posthuma,2011,109)

 

(2-2-14-3)  رابطه بین تعارض و علاقه[3] اعضای گروه : برای تفهیم بهتر با یک مثال آغاز می کنیم؛ شرکت راه آهن پنسیلوانیا ورشکست شد و همه می دانند که ضعف مدیریت و ناتوانی هیأت مدیره در نظارت بر امور و مطرح نکردن هیچ پرسشی در زمینه اقدامات مدیریت ، موجب این ورشکستگی شده است. اعضای هیات مدیره از افراد خارج از سازمان بودند و ماهی یک بار تشکیل جلسه می دادند تا کارها و فعالیت های شرکت را بررسی کنند. به ندرت امکان داشت که مدیریت اجرایی تصمیم مهمی بگیرد. همچنین مدارک و شواهدی در دست است که نشان می دهد چندین نفر از اعضای هیأت مدیره نسبت به تصمیماتی که آن ها می گرفتند ناخشنود بودند.     بی علاقگی ، بی تفاوتی و دوری جستن از برخورد (یا اجتناب از تعارض) باعث شد که هیچ کس درباره آن تصمیمات ضعیف هیچ نوع پرسشی را مطرح نکند.ولی این مطلب نباید موجب شگفتی شود زیرا بررسی رابطه بین دیوانسالاری و تعارض نشان میدهد که تعارض موجب می شودتا راه حل های ابتکاری ارائه گردد. چنین به نظر می رسد که نتیجه ای فرعی هم که از این دستاورد گرفته می شود درست باشد ، یعنی نبودن تعارض باعث می شود تا محیطی بی حال و غیر فعال به وجود آید که در آن همواره اندیشه حفظ وضع موجود تقویت شود.

(Fu ,2008,190)

 

.Innovation28

.Groups performance29

. Intereste30