با توجه به مطالب ذکر شده در يک جمع بندي کلي عوامل موثر بر توانمندسازي کارکنان را به شرح زير بيان می کنيم:

مشخص بودن اهداف، مسووليت ها و اختيارات در سازمان: کارکنان بايد از مسووليت ها و شرح وظايف خود، هدف و ماموريت سازمان و مراحل و فرآيندهاي کاري آن آگاهي داشته باشند.

غني سازي مشاغل و ارتقاي شغلي کارکنان: سازمان بايد به منظور به روزبودن اطلاعات فني و تخصصي کارکنان و افزايش محتواي شغلي آنها اقدام کند. همچنين به منظور برآورده کردن اصل جانشين پروري در سازمان بايد از فنون چرخش کاري استفاده کند.

روحيات و تعلق سازماني: به منظور برآورده کردن اين عامل بايد براي کارکنان در سازمان احترام گذارد و درجهت رفع مشکلات شخصي ياري و کمک کرد. براي ابداع، نوآوري و خلاقيت در کارکنان بايد زمينه هاي مناسب فراهم شود و مديريت ارشد سازمان اطمينان حاصل کند که کارکنان تمايل به انجام اموري که به آنها واگذار شده است را دارند.

اعتماد، صميميت و صداقت: سازمان بايد فضاي مثبت و روابط کاري دوستانه را بين کارکنان ايجاد کند و اعتماد بين مديران و کارکنان را افزايش دهد.

تشخيص و قدرداني: تناسب حقوق و دستمزد و پاداش دريافتي با کاري که کارکنان انجام مي دهند، توزيع مناسب امکانات رفاهي و تناسب ارتقاي شغلي کارکنان با شايستگي آنها مي تواند عامل مطرح شده را در سازمان پوشش دهد.

مشارکت و کارگروهي: به کارگيري نظرات و ايده هاي کارکنان در تصميم گيري ها و همکاري آنها در بهبود و پيشبرد امور سازمان، تفويض اختيار به کارکنان در سطوح مختلف، مشارکت دادن کارکنان در ارائه پيشنهاد جهت بهتر انجام شدن امور و کنترل امور انجام شده کارکنان توسط خودشان مي توانند به عنوان عوامل مشارکت و کارگروهي در افزايش توانمندسازي کارکنان در سازمان ها تاثيرگذار باشند.

ارتباطات: شامل برقراري ارتباط و دسترسي آسان کارکنان به مديران و سرپرستان، شفافيت و روشن بودن ارتباطات کاري کارکنان با مديران و سرپرستان و اطلاع کارکنان از امور جاري اداره در ارتباط با حوزه کاري خود است.

محيط کاري: از جمله عوامل موثر که کمابيش در سازمان ها روي آن تاکيد مي شود محيط کاري است. اهميت به ايمني و سلامت کارکنان در محيط کار، ايجاد موقعيت هاي مناسب جهت ارتقاي شغلي کارکنان، کاهش فشار و تنش هاي موجود در محيط کار مي تواند از جمله موارد مرتبط با محيط کار باشد.

بهينه سازي فرآيندها و روش هاي کاري: شفاف و مشخص بودن گردش کار و اطلاعات در سازمان، مستندسازي روش هاي کاري و بازنگري دوره اي و اصلاح روش هاي کاري و ساده سازي امور از عوامل موثر در برآورده شدن بهينه سازي فرآيندها و روش هاي کاري است.

اطلاعات، دانش و مهارت شغلي: جهت تامين اين عامل وجود امکانات جهت توسعه مهارت هاي شغلي در سازمان، وجود زمينه هاي آموزش موثر و کارا در سازمان و داشتن اطلاعات فني و تخصصي در ارتباط با پست ها مي تواند مفيد باشد.

2 ـ 3 ) اهمیت توانمندسازي

در سال هاي اخیر واژه توانمندسازي به بخشی از زبان روزمره مدیریت تبدیل شده است. ظهور این مفهوم را میتوان با جنبش هاي مدیریت منابع انسانی و مدیریت کیفیت جامع و توسعهي منابع انسانی مرتبط دانست. کاربرد این مفهوم زمانی گسترش یافت که رقابتهاي جهانی ، ضرورت انجام پژوهشهاي متعددي براي یافتن شکلهاي جدیدي از مدیریت که افراد را تشویق به ریسک پذیري ، تعهد و نوآوري مینماید ، اجتناب ناپذیر ساخت(افجه ، 1387،ص 1).

در واقع در دنیاي امروز به دلیل: 1 ـ نیاز قرن بیست و یک به مغزهاي پرورش یافته ، 2 ـ  سرعت تحولات مستمر و نوآوري در همه عرصه ها و 3 ـ  رقابت هاي شدید در حد مرگ و زندگی سازمانها و دلایل دیگر توجه به این مهم ضرورت پیدا کرده است. از این رو، اساساً امروزه عامل اصلی ثروتزایی و ایجاد ارزش افزوده در سازمانها عبارت است از منابع انسانی صاحب دانش، و یا به  عبارت دیگر سرمایه هاي فکري توانمند( ابطحی، 1386،ص 6 ـ 5 ).