فرایند اعتماد//پایان نامه مدیریت مشارکتی و اعتماد

ژانویه 12, 2019 Off By 92

بسیاری از محققان معتقدند اعتماد به طور کلی اطمینان و خوش بینی نسبت به وقوع حوادث و یا اطمینان داشتن به دیگران بدون دلایل اجباری است.(نادی و همکاران،1390،2)

در واقع اعتماد باور به این امر است که دیگران همان کاری را انجام می دهند که ما از آن ها انتظار داریم ، بدون اینکه آن ها تحت نظارت باشد(Lewis,2007)

اعتماد به طور کلی پذیرفتن دیگران در ارتباط با مصالح فرد است . انتظار به رفتار مفید داشتن از دیگران یا دست کم مضر نبودن کنش آنها برای مصالح و منافع اعتماد کنند.(علی پور و همکاران ،1388، 111)

وجود اعتماد در سازمان امور مالیاتی مانند سایر سازمان­ها و موسسات مالی و اقتصادی از اهمیت خاصی برخوردار بوده به طوری که تبعات ناشی از فقدان آن باعث بروز رفتارهاي خودخواهانه و خودمحور در کارکنان،کاهش مشاركت در تصميم‌گيري‌ها(پناهی؛1389،103)،عدم تحقق اهداف و استراتژي‌ها شده و به طورکلی تأثيري منفي بر بهره‌وري سازماني خواهد گذاشت(قربانی و باب­الحوائجی؛1391،3).

 

2ـ1ـ2فرایند اعتماد

برای فرایند اعتماد سه مرحله بیان شده است:

  • اعتماد به عنوان یک عقیده
  • اعتماد به عنوان یک تصمیم
  • اعتماد به عنوان یک عمل

مرحله اول:

اولین مرحله از اعتماد مجموعه ای از عقاید و باور های ذهنی و یکپارچه درباره شریک دیگر است به طوری که فرد می تواند تصور کند که عمل شریک او نتایج مثبتی برای او به دنبال خواهد داشت

مرحله دوم:تصمیم به اعتماد کردن به دیگری است . این مرحله ای است که باور به قابلیت اعتماد دیگری به خوبی آشکار می گردد. در شرایطی واقعی اعتماد دو انتظار وجود دارد یکی انتظار وجود رفتار قابل اعتماد و دیگری تمایل به عمل کردن بر مبنای آن

مرحله سوم :

در این مرحله نیز اعتماد به عنوان یک عمل بروز می کند یعنی فرد قصد انجام اعمالی می کند که بر اساس اعتماد شکل گرفته است.(خنیفر و مقیمی، 1388،6)

2ـ1ـ3پویایی ایجاد اعتماد

 

تعریف متنوع در این باب نشان می دهد که اعتماد پدیده ای پویاست که کنش متقابل و عامل های مختلفی است که می توانند در ساخت طرحی از اعتماد موثر باشند.

زمانی که افراد در مورد یکدیگر چیزهایی می آموزند، سطح اعتماد تغییر می کند که بدین معنی می باشد که اعتماد باید به عنوان یک پدیده پویا دیده شود نه یک پدیده ایستا، و تکامل آن مبتنی بر ادراکات در مورد ویژگی هاي شخصی اعتماد شونده می باشد. اعتماد یک مفهوم چند بعدي است که در برگیرنده اعتماد بین شخصی، اعتماد دوگانه،اعتماد سازمانی، اعتماد سیاسی، اعتماد اجتماعی (عمومی)  اعتماد در محل کار. اگر کارکنان به مدیران اعتماد داشته باشند، این اعتقاد در آنها شکل می گیرد که سازمان کار درست را براي کارکنان انجام خواهد داد. در آن صورت، کارکنان احساس یگانگی، عضویت و شناسایی با سازمان خواهند داشت. در ضمن اگر در سازمان اعتماد وجود داشته باشد، کارمند احساس می کند که شغل او براي موفقیت سازمان حیاتی است. علاوه بر این کارکنان اضطراب کمتري می توان  داشته و اثر مثبت بیشتري بر سازمان خواهند داشت.ایجاد محیطی که دارای اعتماد سازمانی است تاثیر مثبت زیادی برای سازمان ها دارد . برعکس ، هزینه های بی اعتمادی به علت عدم تمایل کارکنان به همکاری و مشارکت ، خطر پذیری به خاطر رفتار های نا مناسب ، کیفیت پایین کار و نیاز به کنترل می تواند سنگین باشد. (نادی و قهرمانی،1390،2)

اعتماد معمولاً به صورت یک متغییر ایستا مورد مطالعه قرار گرفته شده است و این زمانی رخ می دهد که از روش های تحقیقی تجربی یا روش های تحقیقی میل بخشی به طور وسیعی استفاده می شود . بعضی به اعتماد به عنوان یک پدیده حساس و زورگویانه نگاه می کنند که به آسانی نابود می شود و بعضی بر این باورند که اعتماد در طول زمان شکل می گیرد و برخی دیگر استدلال می کنند که ممکن است اعتماد خیلی سریع شکل بگیرد. این استدلال نشان می دهد که اعتماد باید به عنوان یک ساختار پویا مطالعه و مشاهده شود به علاوه نظریه اعتماد طول زمان بهبود می یابد.

آسانترین نمونه اعتماد سازی از طریق تعامل مستمر با افرادی است که در مدتی طولانی با آنها تعامل وجود داشته است. این اعتماد را اعتماد تجربی[1] یا اعتماد مبتنی بر مبنای تجربه طولانی می نامند. البته نکته ای که باید به آن توجه داشت ، این است که اعتماد سازی فعالیتی زمانبر است، ولی از بین بردن جبران ناپذیر اعتماد در لحظه ای اتفاق می افتد.

رفتار سازمانی اخیراً اعتماد را به عنوان یک موضوع اصلی مورد بررسی قرار داده است . اگر چه اعتماد سازی در سازمانهای سنتی مهم است ، اما در سازمانهای امروزی با ماهیت مجازی و الکترونیک به لحاظ گسترش ابعاد ناملموس آن از اهمیت بیشتر برخوردار است. زمانی که قوانین ، سیاستها و هنجارها و اعمال سنتی بی ثبات یا نامشخص هستند، افراد به روابط شخصی به منظور راهنمایی متوسل می شوند و کیفیت این روابط عمدتاً توسط سطح اعتماد تعیین می شود . اعتماد به عنوان دروازه ای برای کسب موفقیت و توسعه پایدار به شمار می رود.

[1]Trust experimental