تبلیغات
مقاله های آموزشی - شرایط اشتغال زن در بیرون منزل

 

در صورت حل شده مساله اجازه شوهر برای خروج زن، اشتغال زن در خارج از خانه بر اساس آیات 23تا 26 سوره قصص كه به نقل قسمتی از داستان زندگی حضرت موسی (ع) اشاره دارد می توان برداشت کرد که:

- كار زن در خارج از منزل اشكالی ندارد به شرط آنكه:

1) زن در محیط كار تنها نباشد (امرأتین)

2) با مردان اختلاطی نداشته باشد ( من دونهم لانسقی حتی یصدر الرّعاء)

3) مردی كه توان كار داشته باشد در خانه نباشد (ابونا شیخاً كبیر ).

در اسلام نه تنها فعالیت اقتصادی جایز و كسب مال وتحصیل درآمد جایز شمرده شده است، بلكه همگان به این امر دعوت و تشویق نیز شده اند آیات: نحل / 14، اسراء/ 66 ، فاطر/ 12، قصص/73، بقره /198 موید این مطلب است.

 

 

4-9-6- شغل منافی مصالح خانواده و اشتغال زن

 

به موجب ماده 1117 قانون مدنی: «شوهر می‌تواند زن خود را از حرفه یا صنعتی كه منافی مصالح خانوادگی یا حیثیات خود یا زن باشد منع كند.» براین اساس برای این كه زن بتواند در خارج از خانه كار كند باید دوشرط وجود داشته باشد:

اولاً كار زن مخالف با مصالح خانوادگی نباشد.

ثانیاً با حیثیت خود او یا حیثیت شوهر منافاتی نداشته باشد.

البته باید توجه داشت مصلحت خانواده امری جدا از حیثیت زن وشوهر است، حیثیت را از مقایسه شغل زن با شئون اجتماعی و خانوادگی او یا شوهرش می سنجند، اما درمقابل ممكن است شغلی به خودی خود با حیثیت وشئون هیچ كدام مخالف نباشد اما به سبب آن كه مثلاً غیبت طولانی مادر از محیط را به همراه دارد، با مصلحت فرزندان و در نتیجه مصلحت خانه منافات داشته باشد.( ) تشخیص منافی بودن یا نبودن شغل با مصالح خانوادگی یا حیثیت زن و مرد با عرف است و طبق این ماده، اختیار شوهر در این زمینه مطلق می باشد وا گر زن با این نظر موافق نباشد، می‌تواند به دادگاه مراجعه كند و با ارائه دلایل لازم، خلاف نظر شوهر را ثابت كرده و به كار خود ادامه دهد.

از دیدگاه فقهی، خارج شدن زن از خانه به هر عنوان كه باشد ( جز برای امور واجب شرعی مانند حج)،باید با موافقت شوهر آن‌جام گیرد. از این رو بدیهی است پرداختن زن به كار حتما باید با اجازه شوهر باشد.در این ارتباط گفته شده، چنانچه در هنگام ازدواج، زن شاغل نبوده و با شرط اشتغال، ازدواج آن‌جام نگرفته باشد از نظر شرعی شوهر می‌تواند مطلقا زن را از اشتغال به هر گونه حرفه در بیرون از منزل منع نماید. حتی اشتغال به حرفه هایی كه منافی با استمتاعات زوج باشد، در داخل منزل نیز باید با جلب موافقت شوهر باشد ونسبت به اشتغالات غیر منافی نیز (‌اعم از داخل یا خارج از منزل) چنانچه با مصالح و حیثیت خانوادگی شوهر منافات داشته باشد می‌تواند مورد ممانعت قرار گیرد كه در صورت عدم اطاعت، زوجه ناشزه محسوب می‌شود.

اغلب فقهایی كه این گونه قوانین را ناشی از ولایت شوهر بر زن تلقی می‌كنند،مستندشان آیه «الرجال قوامون علی النساء» می‌باشد. در تفسیر این آیه آیت الله موسوی بجنوردی گفته‌اند: «در این آیه مقصود این نیست كه طبیعت مرد به طبیعت زن قوام است، ذیل آیه مشخص می‌كندكه شوهرها قوام بر زن‌های خود هستند «بما فضل الله بعضهم علی بعض» اینجا «فضل» به معنای امتیاز است؛ یعنی امتیاز به زن داده شده،«قوام» را به معنای قوامیت نه قیمومت می‌گیرند؛ یعنی مدیریت اقتصادی مخارج در خانه با مرد است. چون اینجا نفقه با مرد است،طبیعی است كه مدیریت اقتصادی هم با خود اوست دیگر بیش از این چیز دیگری از این آیه به دست نمی آید و این آیه اصلاً به اینكه زن می‌تواند به مسایل اجرایی یا حكومتی وارد بشود یا نه ارتباطی ندارد»

ماده «18» قانون حمایت خانواده مقرر می‌دارد: « شوهر می‌تواند با تایید دادگاه، زن خود را از اشتغال به هر شغلی كه منافی مصالح خانوادگی یا حیثیت خود یا زن باشد منع كند.زن  نیز می‌تواند ازدادگاه چنین تقاضایی را بنماید، دادگاه در صورتی كه اختلالی در معیشت خانواده ایجاد نشود، مرد را از اشتغال به شغل مذكور منع می‌كند».

هر چند ماده «18» قانون حمایت خانواده گامی است در راه برابر كردن حقوق زن ومرد لیكن باید یادآور شد كه جلوگیری از شغل شوهر به وسیله زن با مفهوم ریاست شوهر با خانواده كه درحقوق وسنت خانوادگی ما هنوز به قوت واعتبار خود باقی است،سازگار نیست.




دانلود مقاله و پایان نامه
نوشته شده در دوشنبه 12 شهریور 1397 ساعت 06:27 ب.ظ توسط : آموزش یار | دسته :
  • [ نظرات ]