برند سازی در زمینه صنایع غذایی-پایان نامه كيفيت در صادرات صنايع غذايي

دانلود پایان نامه

برند سازی در زمینه صنایع غذایی ایران صورت نگرفته است.

در بین همه اصناف کیفیت کم ویا زیاد وجود دارد؛ مثلا در لبنیات و بستنی برندسازی شده و کاله و میهن توانستند مشتریان بیشتری نسبت به محصولات دیگر جذب کنند. بعضی کالاهای صادراتی مثل پسته  و کشمش نیز که جهانی هستند با استانداردهای بین المللی مقایسه و سپس وارد کشور هدف می شوند؛ اما غذاهای آماده مثل خورشت‌ها  ایرانی استاندارد خاصی ندارند؛ بنابراین این محصولات بدون بررسی استاندارد آنها وارد کشورهای هدف می شوند. این  محصولات درایران نیز زیر ذره‌بین قرار نمی گیرد تولیدکنندگان و صادرکنندگان به راحتی می توانند محصول  خود را صادر کنند. چون ممیزی برای محصولات صادراتی وجود ندارد و دولت هر شیوه‌ای از صادرکننده حمایت می‌کند. دراین بین صادرکننده‌ای بازار صادراتی محصول درجه یکی را پیدا می‌کند و صادرکننده دیگری محصول درجه سه‌ای را برای صادرات انتخاب می‌کند. به این ترتیب آن صادرکننده‌ای که به کیفیت بها می‌دهد، می‌تواند برند خود را جابیندازد.

4-3-2- محصولات ایرانی به نام کشورهای دیگر در دنیا صادر می شود

تبریز – ایرنا – عضو هیات رییسه اتاق اصناف کشور گفت: محصولات ایرانی با بسته بندی های زیباتر توسط دیگر کشورها و به نام آن ها در دنیا صادر می شود.

محمدعلی صدیقی روز چهارشنبه در گفت و گو با خبرنگاران در تبریز افزود: تولید کنندگان داخلی به نوع و شکل ظاهری بسته بندی اجناس توجه نمی کنند و این امر موجب شده بهترین محصولات ایرانی با نام دیگر کشورها در جهان شناخته شود.

وی گفت: از جمله این محصولات زعفران است که به نام اسپانیا و یا خرمای حاجی آباد بندرعباس با نام ترکیه در جهان به فروش می رسد.

صدیقی با بیان اینکه برند یکی از شاخصه های مهم توسعه اقتصادی و یکی از انگیزه های مهم در خرید و فروش است، اظهار کرد: در همین راستا اتاق اصناف کشور برای حمایت از محصولات ایرانی بر برند سازی محصولات تاکید دارد تا بتواند محصولات داخلی را با نام تجاری ایران به جهانیان بشناساند.

وی گفت: به دلیل مدیریت سنتی که در جامعه صنعتی کشور حاکم است کمتر بر برندسازی محصولات توجه شده که در این خصوص وضعیت آذربایجان شرقی نسبت به سایر استان ها بهتر بوده و چندین محصول این استان به برند جهانی تبدیل شده است.

عضو هیات رییسه اتاق اصناف کشور افزود: برای ارتقا وضعیت جامعه اصناف و افزایش برندهای مطرح ایرانی در بازارهای جهانی به دنبال ایجاد دانشگاه علمی کاربردی اصناف و هنرستان اصناف در همه سطوح هستیم

وی با بیان اینکه در حدود چهار میلیون واحد صنفی در کشور فعالیت می کنند، گفت: این تعداد واحد صنفی با استانداردهای جهانی مغایرت دارد و باید به دنبال کار گروهی و ایجاد فروشگاه های زنجیره ای باشیم.

صدیقی اظهار کرد: اصناف در بیشتر موارد به صورت کاملا سنتی اقدام به فعالیت اقتصادی می کنند و این روند با توجه به کوچک بودن واحدهای اقتصادی باعث افزایش هزینه های ثابت می شود و در طولانی مدت ضررده خواهد بود.

وی راه حل برون رفت از مشکلات بازارهای سنتی را حرکت به سمت بازارهای زنجیره ای و هولدینگ ها دانست و خاطرنشان کرد: ایجاد  فروشگاه های زنجیره ای با کاهش قیمت های ثابت به رشد اقتصادی مجموعه های اقتصادی کمک می کند.

رییس اداره امور اصناف و تشکل های سازمان صنعت، معدن و تجارت آذربایجان شرقی نیز گفت: اصناف این استان توانسته اند به عنوان قطب و برند مطرح و شناخته شده در واحدهای صنفی غذا، شیرنی، شکلات، لباس، خشکبار و کیف و کفش در کشور و جهان مطرح شوند.

علی بابایی افزود: با توجه به همجواری این استان با کشورهای ترکیه، ارمنستان، آذربایجان و عراق جایگاه مهمی در حمل و نقل و ترانزیت کالا دارد.

وی اظهار کرد: در راستای حمایت از اصناف، دولت تدبیر و امید از ایجاد و فعالیت فروشگاه های زنجیره ای حمایت و مجوزهای اولیه این فروشگاه ها توسط سازمان صنعت، معدن و تجارت صادر می شود.

رییس اداره امور اصناف و تشکل های سازمان صنعت، معدن و تجارت استان گفت: این سازمان در خصوص ساماندهی واحدهای صنفی آلاینده و ترافیکی، مذاکراتی با شهرداری تبریز انجام داده است.

وی اظهار کرد: به زودی طرح یکسان سازی و زیبا سازی نمای واحدهای صنفی در تبریز اجرایی می شود.

بابایی همچنین گفت: جشنواره 100 برند برتر اصناف استان که با هدف تشویق و حمایت صنوف برای برند سازی برگزار می شد به دلیل نبود حمایت های مادی از سوی مسوولان برگزار نشد.

وی اظهار کرد: 76 اتحادیه و 151 هزار واحد صنفی دارای پروانه کسب در استان فعالیت می کنند که از این تعداد 60 هزار واحد صنفی در شهر تبریز فعال است. [1][2]

 

5-2-3- ورود مواد غذایی قاچاق مثل آبمیوه های عربستان

صنف به سهم خودش مکاتبات زیادی برای جلوگیری از قاچاق داشته است. در مملکتی که این همه واحد تولیدی وجود دارد، اصلا چه اصراری است که اینهمه آبمیوه خارجی در بازار باشد، حتی به صورت رسمی و قانونی، اگر موضوع درآمد گمرک است که چنان چه در داخل تولید شود نفع و درآمد بیشتری برای اقتصاد کشور خواهد داشت.

قاچاق پدر تولید این مملکت را درآورده است. من بارها به چنین افرادی گفته ام که بیایید در شرایط برابر تولید کنید، حق گمرکات این کشور را بپردازید، این می شود یک رقابت برابر که البته باز هم برابر نیست؛ چرا که تسهیلات آنها بسیار ارزانتر است و نیروی کار با بهره وری بالاتر دارند.

البته به نظر من نمی توان حجم زیادی را به صورت قاچاق وارد کرد.

با توجه به مزیت نسبی ایران در تولید آبمیوه و دارا بودن میوه های با کیفیت و خوش طعم، چرا هزینه تولید رانی در عربستان کمتر از ایران است، به طوری که واردات آن به کشور مقرون به صرفه تر است و به عبارت دیگر چرا هزینه تولید رانی در کشور بالاست؟

این مسئله چند دلیل دارد، یک دلیل آن حجم بالای تولید رانی در عربستان است. همانطور که می دانید هرچه حجم تولید افزایش یابد، هزینه ها سرشکن شده و قیمت تمام شده پایین می آید. دلیل دیگر این است که آنها هزینه کمتری بابت تامین مواد اولیه و حمل و نقل می پردازند. اینکه یک کارخانه تولید آبمیوه 100میلیون قوطی بخرد نسبت به کارخانه ای که 1 میلیون قوطی می خرد هزینه کمتری می پردازد. دلیل مهم دیگر آنکه عربستان از کشورهای اروپایی تسهیلات با بهره پایین می گیرد که در کنار مسائل مربوط به گمرک، هزینه ها را تا حدود زیادی کاهش می دهد. اینها همه فاکتورهای کاهش دهنده قیمت تمام شده است.

عده ای معتقدند که وجود پالپ در آبمیوه به کاربرد مواد نگهدارنده بیشتری نیاز دارد، آیا این درصد بالای مواد نگهدارنده برای مصرف کننده مضر نیست؟

قطعا نیترات سدیم  که به عنوان ماده نگهدارنده در نوشابه میوه ای رانی استفاده می شود، چیز بدی است و اگر درصد بالایی داشته باشد سرطانزاست. یک زمانی روی قوطی های رانی میزان نیترات سدیم درج می شد. در حال حاضر نمی دانم به چه  صورت است.

این وظیفه وزارت بهداشت است که رانی ها را آزمایش کند و نظر بدهد.

چرا اینقدر واحدهای کوچک در صنعت آبمیوه و به طور کلی صنایع غذایی کشور وجود دارد و این کوچک بودن و پراکندگی واحدها مشکل آفرین نیست؟

درحال حاضر یکی از مشکلات صنعت آبمیوه همین است. یک زمانی فلسفه بر این بود که هر کسی دلش   می خواهد سرمایه گذاری کند و همواره پاسخ اعتراضهای ما به رشد قارچ گونه واحدها و حضور افرادی که اصلا این صنعت را بلد نبودند، این بود که سرمایه خودش است و شاید بخواهد آن را دور بریزد.

ما بارها اعلام کردیم که اگر می خواهید مجوز بدهید با انجمن مشاوره کنید. این انجمن است که می داند مثلا آذربایجان غربی سالهاست برای صنعت آبمیوه ظرفیت ندارد. نمونه دیگر آن، احداث کارخانه تولید کنسانتره انار در بابل و آمل است که در آنجا اناری وجود ندارد. تسهیلات هم گرفتند و حالا همینطور مانده است، در صورتی که اگر به سراغ ما می آمدند آنها را به درستی راهنمایی می کردیم. اینها سرمایه های ملی هستند. مطمئن باشید که خیلی از اینها در آینده از بین خواهند رفت. برخی از آنها هم به حدی تولیدات بی کیفیت دارند که در عجبم چگونه بهداشت جلوی تولید آنها را نمی گیرد!

طبق آخرین آمار مصرف سرانه آبمیوه در کشور 5/10 لیتر است، در حالی که هر اروپایی در سال 35 تا 40 لیتر آبمیوه مصرف  می کند.

6-2-3-نبود اطلاعات کافی متصدیان امور در مورد کنترل کیفی آب

 

براساس نتایج حاصله در کلیه صنایع بررسی شده نقاط بحرانی از نظر احتمال انتقال آلودگی از آب به محصول وجود داشت که در این نقاط کنترل کیفی خاصی بر روی آب مصرفی صورت نگرفته و تنها آب دیگ های بخار از نظر سختی و قلیاییت کنترل می شد. در مورد حضور فاکتورهای اختصاصی مثل فلزات سنگین، ترکیبات آلی و بقایای سموم و آفت کش ها در آب اطلاعاتی در دست نبوده و در کل به پایش کیفیت شیمیایی آب مصرفی توجه خاصی نمی شد. متصدیان امور در مورد کنترل کیفی آب و آلودگی های مرتبط سطح آگاهی قابل قبولی نداشته و اکثرا تخصص مرتبط را دارا نبودند.

وضعیت موجود کنترل کیفیت شیمیایی و میکروبی آب در صنایع بررسی شده در زمان تحقیق مطلوب نبود که جهت حفظ ایمنی مصرف کنندگان، ضرورت استقرار سیستم مدیریت پایش کیفی آب مصرفی در فرآیند تولید در کنار کنترل کیفی محصولات نهایی با گماردن پرسنل متخصص و آموزش دیده برای این کار و فراهم نمودن تجهیزات و امکانات پایش کاملا احساس می شود.

[1] newsroom@irna.ir

25روزنامه اقتصاد – واحد مرکزی خبر – تهران

دانلود پایان نامه