تصميم گيري باز/پایان نامه درمورد مدیران و عملکرد سازمان

دانلود پایان نامه

–  تصميم گيري باز

مدل باز تصميم گيري با استفاده از تئوري عمومي سيستم ها بنا شده است. در اين مدل، رابطه اي دوطرفه ميان سيستم تصميم گيري در سازمان و محيط پيش بيني شده است. بعبارت ديگر، در اين مدل، محيط و تمامي عوامل محيطي موجود در آن، سيستم تصميم گيري را تحت تاثير قرار مي دهد و تصميم گيري نيز به نوبه خود محيط را تحت تاثير قرار مي دهد. در اين مدل، چهره واقعي تري از تصميم گيرنده ترسيم مي شود. زيرا او موجودي جدا و مستقل از محيط تصميم گيري به شمار نيامده است. همچنين شخصيت تصميمگير از جمله عوامل مهمي دانسته شده است كه تصميم گيري را تحت تاثير قرار مي دهد.منظور از مدل باز تصميم گيري ، ارائه مدلي عملي براي تصميم گيري مي باشد. در مدل باز ، ديگر فرض نيست كه تصميم گيرنده تمام اطلاعات لازم براي تصميم گيري را در اختيار دارد، ديگر فرض نيست كه تصميم گيري او هميشه بر اساس منطق و استدلالي خطا ناپذير اتخاذ مي شود، و ديگر فرض نيست كه هميشه در اثر هر تصميمي كه او ميگيرد، بهترين نتايج عايد ميگردد. همچنين، تصميم گيرنده، و بخصوص منافع، انگيزه و اهداف او، عاملي مهم در نوع تصميم گيري هاي او بشمار آمده است. بنابر اين، شخص تصميم گيرنده، استعداد او براي آموختن از تجربيات و همچنين توانائي او در هماهنگ سازي خود با محيط، در تصميم گيري موثر خواهد بود. (پيري، 1373 . 9 – 14).

2 13 –  تصميم گيري گروهي:

در تصميم گيري گروهي مي توان گفت كه كيفيت تصميم گيري گروهي از كيفيت تصميم گيري فردي بالاتر است. چراكه جمع دانش و اطلاعاتي كه در گروه متمركز است، بسيار بيشتر از دانش و اطلاعاتي است كه در يك فرد به تنهايي وجود دارد. ديگر آنكه در تصميم گيري گروهي، راه حل هاي بيشتر و متنوع تر براي حل مسئله ارائه مي شود. ولي بايد توجه داشت كه در هرحال، تصميم گيري گروهي، ضمانتي براي تصميماتي با كيفيت نيست. امتياز نسبي تصميم گيري گروهي بر تصميم گيري انفرادي، بستگي به تركيب گروه تصميم گيرنده خواهد داشت.تكنيك هاي متعددي در تصميم گيري گروهي موجود است كه از آنها مي توان به روش “طوفان مغزها ” و “تكنيك دلفی ” اشاره داشت. قصد آن نيست كه تصميم گيري گروهي در اين جا شكافته شود، اما بايد در نظر داشت كه در اين روش از تصميم گيري، موانع، مشكلات، آفات، دام ها و تله هاي متعدد وجود دارد كه تعداد و كيفيت آنها متفاوت از تصميم گيري فردي است. يكي از اين آفات، توجه بيش از حد نشان دادن به اجماع و اتفاق نظر در جمع است كه در اكثر اوقات، تصميم گيري را از حالت پويايي و مسير صحيح منحرف مي سازد . نكته ديگر رابطه معكوس مابين بازدهي و حصول اجماع است. هر بار كه ما مايليم كه از يك همكار سازماني ديگر نظر او را اراجع به تصميم خودمان بدانيم، به همان ميزان ما زمان و امكانات بيشتري را صرف اتخاذ تصميم مي نمائيم.  (اديبي‌سده، 1378 ، 17- 29).

دانلود پایان نامه