آوریل 12, 2021

فایل دانشگاهی – رابطه خبرگی کارشناسان با عملکرد صندوق های سرمایه گذاری مشترک- قسمت ۱۰

  • ریسک مدیریت: تصمیمات نادرست مدیران سرمایه گذاری صندوق ها نیز می تواند موجب کاهش ارزش دارائی های صندوق شود، توجه کردن به منافع شخصی در برابر منافع صندوق و سرمایه گذاران و نیز مهارت و تخصص کافی نداشتن، از دلایل وجود این ریسک می باشد که صندوق ها و سرمایه گذران را تهدید می کند. به کارگیری مدیران متعهد و حرفه ای می تواند، موجب کاهش ریسک مدیریت شود.
  • ریسک بازار ( تغییر قیمت دارائی های مالی): همواره سرمایه گذاری در سهام ریسک کاهش قیمت را به همراه خود دارد، رکود بازار و کاهش شاخص موجب می شود که قیمت تعداد زیادی از سهام شرکت ها کاهش یابد و در نهایت ارزش دارائی های صندوق نیز کاهش می یابد. می توان گفت، تمام ریسک هایی که بازار و سهام شرکت ها با آن مواجه هستند مانند: ریسک صنعت، ریسک سیاسی، ریسک اقتصادی، ریسک قوانین و مقررات و غیره صندوق ها را نیز تهدید می کنند.
  • ۷-۲ ) خبرگی
    معیار خبرگی دانش تخصصی و تجربه کاری در حوزه کاری خاص می باشد، خبرگی را می توان به تخصص و مهارت اکتسابی تعبیر کرد که از راه تحصیل و تجربه حاصل میشود در این تحقیق خبرگی بر مبنای معیار مدارک تحصیلی، سطح تحصیلات، گواهینامه های اعطایی سازمان بورس و اوراق بهادار و تجربه کاری مرتبط بیان می شود.
    ۸-۲ ) ارزیابی عملکرد صندوق
    برای بررسی عملکرد صندوقها، نمیتوان تنها به بازده آنها توجه کرد بلکه باید از معیارهایی استفاده کرد که به ریسک در کنار بازده توجه میکنند تا مشخص شود که در ازای بازده معینی چه مقدار ریسک متحمل می شویم و آیا بازده خوب یک صندوق به دلیل مدیریت خوب آن می باشد؟ یا در ازای پذیرفتن ریسک بالا به دست آمده است(اسلامی، تهرانی و شیرازیان، ۱۳۸۴). معیارهای مختلفی برای بدست آوردن عملکرد سبد اوراق بهادار به کار می رود که برای عملکرد صندوق نیز از همین معیارها استفاده می شود.
    ۹-۲ ) گواهینامه بورس
    سازمان بورس و اوراق بهادار هر ساله اقدام به برگزاری آزمون هایی می کند، این آزمون ها در نه دوره برگزار می شود و به پذیرفته شدگان مدرک مربوطه اعطا می گردد. شرایط عمومی برای شرکت در آزمون ها داشتن حداقل مدرک کارشناسی می باشد. گواهینامه های اعطایی سازمان بورس به شرح زیر میباشند:

    • اصول بازار سرمایه
    • معامله گری اوراق تأمین مالی
    • معامله گری بورس کالا
    • معامله گری ابزار مشتقه
    • مدیریت نهادهای بازار سرمایه
    • کارشناسی عرضه و پذیرش
    • تحلیل‌گری بازار سرمایه
    • ارزشیابی اوراق بهادار
    • مدیریت سبد اوراق بهادار

    ۱-۹-۲ ) مزایای دریافت گواهینامه های حرفه ای بورس
    هم‌اکنون برای تصدی برخی از سمت ‌ها در نهادهای مالی، داشتن یکی از گواهی‌نامه های اعطایی سازمان بورس لازم است. همچنین اعطای برخی مجوزهای فعالیت خاص به کارگزاری ‌ها، منوط به استخدام و معرفی تعداد مشخصی از دارندگان گواهی‌نامه‌ های مذکور توسط کارگزاری متقاضی می‌باشد. با توجه به اینکه براساس قانون بازار اوراق بهادار جمهوری اسلامی ایران مصوب آذرماه سال ۱۳۸۴، کلیه نهادهای مالی اعم از شرکت‌های سرمایه‌گذاری، صندوق‌های سرمایه‌گذاری، سبدگردان‌ها، صندوق‌های بازنشستگی، شرکت‌های مادر(هلدینگ)، شرکت‌های تأمین سرمایه، مؤسسات رتبه‌بندی، شرکت‌های پردازش اطلاعات مالی و شرکت‌های مشاور سرمایه‌گذاری تحت نظر سازمان بورس و اوراق بهادار فعالیت می‌کنند، تصدی برخی از سمت‌ها در این نهادهای مالی و اعطای مجوز برخی از فعالیت‌ها به این نهادها، منوط به داشتن گواهی‌نامه‌های حرفه‌ای در بازار سرمایه یا استخدام تعداد کافی از دارندگان این گواهی‌نامه‌ها می باشد.
    در نهایت به صورت مختصر مزایای زیر را می توان برای گواهینامه های اعطایی از سازمان بورس به افراد نام برد

    • کسب صلاحیت حرفهای در بین فعالان بازار سرمایه
    • امکان دستیابی به فرصت های شغلی بهتر و ارتقاء جایگاه فعلی
    • تسهیل در معرفی قابلیت ها و توانمندی های حرفه ای افراد به بازار کار
    • افزایش ارتباطات و امکان ورود به جامعه حرفه ای فعالان بازار سرمایه

    ۱۰-۲ ) پیشینه پژوهش
    ۱-۱۰-۲ ) تحقیقات خارجی
    گلک[۱۱] (۱۹۹۶) در پژوهشی با عنوان ” اثرات خصوصیات مدیران صندوق های سرمایه گذاری بر عملکرد سبد سهام، ریسک و هزینه ها” به دنبال پاسخ به این سوال می باشد که آیا ویژگی های مدیران صندوقها میتواند عملکرد، ریسک و هزینه های صندوق را توضیح دهد یا خیر؟ نتایج آزمون های آماری نشان میدهد که عملکرد، ریسک و هزینه های صندوق به طور قابل توجهی با ویژگیهای مدیر به یکدیگر وابسته هستند در شرایط برابر، سرمایه گذاران میتوانند عملکرد تعدیل شده با ریسک بهتر از مدیران جوان با مدرک MBA که دوره تصدی طولانی تر در صندوق دارند، انتظار داشته باشند. همچنین او در این پژوهش به این نتیجه نیز دست یافت که صندوق هایی با هزینه های کمتر و اوراق بهادار متنوع تر عملکرد بهتری نسبت به سایر صندوق ها دارند. صندوق هایی که هزینه های اداری کمی دارند عملکرد نسبتا خوبی دارند؛ ولی، هزینه های مدیریت بالا لزوما به معنای عملکرد ضعیف نمی باشد، ظاهرا هزینه مدیریت بزرگتر مهارت سرمایه گذاری برتری را که منجر به عملکرد بهتری می شود، نشان می دهد.
    شوالیر و الیسون[۱۲] (۱۹۹۹) در پژوهشی با عنوان” آیا مدیران بعضی از صندوق های سرمایه گذاری بهتر از دیگران هستند؟” به بررسی تفاوت مقطعی در رفتار و عملکرد مدیران صندوق های سرمایه گذاری پرداختند، بدین منظور؛ آنها کیفیت آموزشسی موسسه ای را مورد بررسی قرار دادند که مدیران با کسب نمره SAT موفق به دریافت مدرک لیسانس می شدند آن ها به این دیدگاه رسیدند که، سرمایه گذاران می بایست مدیری را انتخاب کنند که نمره SAT بهتری را کسب کرده باشد تا از این طریق بازده بیشتری را نیز به همراه داشته باشد. همچنین آن ها به اسن نتیجه رسیدند که تجربه مدیران با بازده صندوق رابطه دارد بدین صورت که، مدیران جوان بازده بالاتری از مدیران قدیمیتر به دست می آورند.
    گوتسمن و موری [۱۳](۲۰۰۶) در تحقیقی که با عنوان ” تحصیلات مدیر و عملکرد صندوق سرمایه گذاری ” انجام دادند به بررسی اثر تحصیلات بر عملکرد صندوق های سرمایه گذاری پرداختند. آن ها کیفیت موسسه ای که مدیران مدرک MBA خود را از آن دریافت می کردند و همچنین گواهینامه CFA و درجه کارشناسی ارشد و دکتری غیر MBA را مورد بررسی و پژوهش قرار دادند و به این نتیجه دست یافتند که مدیرانی که مدرک MBA خود را از موسسات معتبرتر دریافت کرده اند عملکرد بهتری دارند. اما سایر متغیرهای آموزشی بر عملکرد صندوق سرمایه گذاری تاثیری ندارد.
    جاوید[۱۴] و همکارانش (۲۰۰۸) در تحقیقی که با عنوان “عملکرد صندوقهای سرمایهگذاری در سوئد” انجام دادند اثر چند عامل را بر روی عملکرد صندوقها مورد بررسی قرار دادند. در این پژوهش اثر اندازه صندوق بر عملکرد آن تایید گردید. عامل دیگری که در این تحقیق مورد بررسی قرار گرفت، اثر پیشینه مدیریت که همان سوابق مدیر سبد و رشته تحصیلی وی می باشد بر بازده صندوق بود بر اساس نتایج به دست آمده از آزمون های آماری این فاکتور بر روی بازده صندوق تاثیر گذار میباشد همچنین اثر سابقه صندوق بر عملکرد مورد بررسی قرار گرفت که نتایج نشان داد سابقه صندوق بر بازده آن تاثیری نداشته است و نیز اثر مستقیم انحراف معیار و بتا بر عملکرد صندوق تایید شد.
    جنسین لی و همکارانش[۱۵] (۲۰۰۸) در پژوهشی به نام “تصدی طولانی تر، ارشدیت افراد و یا هر دو؟” به بررسی رابطه میان ویژگی های مدیریت با عملکرد صندوق های سرمایه گذاری در تایوان پرداختهاند آنها روابط متقابل میان تصدی و ارشدیت مدیر و عملکرد صندوق را مورد مطالعه قرار دادند و به این نتیجه رسیدند که با افزایش دوره تصدی عملکرد بهبود مییابد و مدیرانی که بیش از ۲۴ ماه از دوره تصدیشان میگذرد، عملکرد خوبی از خود نشان میدهند از سوی دیگر آنها به این رابطه دست یافتند که ارشدیت با عملکرد رابطه منفی دارد، به این صورت که، با افزایش ارشدیت مدیر عملکرد صندوق کاهش می یابد. بنابراین، مدیران با دوره تصدی طولانی تر و ارشدیت کمتر نسبت به سایر همسالان خود موجب بهبود عملکرد صندوق می گردند.
    یانگ لی و همکارانش[۱۶] (۲۰۱۰) در تحقیقی به نام “کاربرد رگرسیون لجستیکی برای یافتن مدیران موفق صندوقهای سرمایهگذاری”، تاثیر ویژگیهای مدیریت بر عملکرد صندوق های سرمایه گذاری را بررسی کردند تجربه، تحصیلات( نوع دانشگاهی که مدیران در آن تحصیل کرده اند) و جنسیت، ویژگی هایی هستند که محققان در این تحقیق به بررسی آن ها پرداختند. بدین منظور آن ها ۹۶ صندوق را در طول سه سال مورد مطالعه قرار دادند و به این نتیجه دست یافتند که تحصیلات، تجربه و جنسیت مدیر به طور قابل توجهی بر روی عملکرد صندوق تاثیر گذار می باشد و در شرایط برابر اگر مدیر یک صندوق زن باشد و یا با تجربه باشد و یا از یک دانشگاه دولتی داخلی یا دانشگاه خارجی فارغ التحصیل شده باشد، صندوق عملکرد بهتری خواهد داشت و احتمال موفقیت صندوق بیشتر می باشد.
    پورتر و تریفتس[۱۷](۲۰۱۲) در تحقیقی با عنوان “بهترین مدیران سرمایه گذاری” به بررسی رابطه تجربه مدیران و سابقه صندوق با بازدهی آن پرداختند. آن ها بدین منظور در طی هشتاد سال مدیرانی که تجربه بالای ده سال داشتند را مورد بررسی قرار دادند و به این نتیجه رسیدند که تجربه مدیران تاثیری در بهبود عملکرد صندوق های سرمایه گذاری ندارد. یافته های حاصل از این پژوهش برخلاف سایر تحقیقات انجام شده در این زمینه که وجود رابطه مثبت میان تجربه و عملکرد صندوق را تایید می کردند، می باشد. محققان در این تحقیق به این نتیجه رسیدند که مدیران در سه سال اول آغاز به کار خود بازده بسیار خوبی را کسب می کنند اما در سال های بعدی کاری خود بازده کمتری را کسب می نمایند هر چند این بازده همچنان مثبت می باشد. در واقع مدیران صندوق های سرمایه گذاری در سال های ابتدایی از انگیزه بالایی برای کسب درآمد برخوردار هستند اما بعد از گذشت سه سال از مدیریت آن ها بازدهی صندوق کاهش می یابد.
    کمف[۱۸]و همکارانش (۲۰۱۳) در پژوهشی با عنوان” ارزش تجربه و منابع مهارت برای مدیران صندوق سرمایه گذاری” به بررسی اثر تجربه و کسب مهارت در افزایش بازدهی مدیران صندوق سرمایه گذاری پرداختند در این پژوهش محققان با استفاده از روش های نوین در پی دستیابی به تاثیر تجربه های بدست آمده بر روی موفقیت در کار و مدیریت می باشند. استراتژی آن ها در انجام این تحقیق این است که مدیران سرمایه گذاری که شرایط مشابهی دارند اما از جهت میزان تجربه متفاوت می باشند را در یک زمان واحد و در صنایع مشابه مورد آزمون قرار دادند و جریانهای نقدی ورودی آن ها را بررسی کردند و به این نتیجه دست یافتند که مدیرانی که تجربه بیشتری دارند بازده بالاتری نیز بدست می آورند و هر چه به میزان تجربه مدیران صندوق های سرمایه گذاری افزوده می شود معاملات آن ها بازده بالاتری بدست می آورد و نیز تجربه مدیران در انتخاب سهام بهتر نقش بسیار مهمی دارد. تحقیق آن ها نشان می دهد که تجربه مهمترین فاکتور برای مهارت مدیران صندوق های سرمایه گذاری می باشد و اگرچه تعلیم و آموزش بسیار مهم می باشد اما تجربه نقش مهم تر و بزرگتری را در کسب بازدهی و موفقیت مدیران صندوق های سرمایه گذاری ایفا می کند.
    ۲-۱۰-۲ ) تحقیقات داخلی
    سعیدی و مقدسیان (۱۳۸۹) در تحقیقی با عنوان “ارزیابی عملکرد صندوقهای سرمایهگذاری سهام در ایران” به ارزیابی عملکرد صندوق های سرمایه گذاری با توجه به بازده تعدیل شده براساس ریسک آنها، با استفاده از معیارهای شارپ، ترینر، جنسن و سورتینو پرداختند. آن ها نتایج به دست آمده براساس این معیارها را با عملکرد بازار مقایسه کردهاند و به این نتایج دست یافتند که بین بازده تعدیل شده بر اساس ریسک صندوقها که بر مبنای ضریب بتا تعدیل شده، با بازده بازار تفاوت معناداری وجود ندارد. همچنین، بین عملکرد صندوقهای سرمایهگذاری مشترک با توجه به معیارهای شارپ، ترینر و سورتینو تفاوت معنیداری وجود ندارد.
    میرفیض فلاح شمس لیالستانی و همکاران (۱۳۸۹) در پژوهشی با عنوان “بررسی اثر تجربه بر ریسک پذیری، بیش اطمینانی و رفتار توده وار مدیران شرکت های سرمایه گذاری در بورس اوراق بهادار ” به بررسی اثر تجربه حرفه ای مدیران شرکت های سرمایه گذاری در بورس اوراق بهادار تهران بر ریسک پذیری و نیز بیش اطمینانی و رفتار تودهوار آنها ( به عنوان تورش های رفتاری مهم و مؤثر بر تصمیمات سرمایه گذاری مدیران و ریسک پذیری آنها ) پرداخته اند. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها با مدل های رگرسیون پرابیت ترتیبی و توبیت یک متغیره و چند متغیره نشان داد که بین تجربه و ریسک پذیری مدیران رابطه معنی دار معکوس و بین تجربه و رفتار توده وار آنها رابطه معنی دار مستقیم وجود دارد. هم چنین رابطه بین تجربه و بیش اطمینانی بر مبنای نوع بیش اطمینانی متفاوت می باشد، اما درمجموع می توان گفت بین تجربه و بیش اطمینانی رابطه معنی دار معکوس وجود دارد. بدین ترتیب مدیران کم تجربه تر درمقایسه با مدیران باتجربه تر از بیش اطمینانی بیشتر و رفتار توده وار کمتر برخوردار بوده، ریسک پذیر تر می باشند و بازده بالاتری کسب می نمایند. بنابراین، درکل می توان چنین نتیجه گرفت که بین تجربه حرفه ای و بازده مدیران شرکت های سرمایه گذاری در بورس اوراق بهادار تهران رابطه معکوس وجود دارد.

    دانلود متن کامل پایان نامه در سایت jemo.ir موجود است