ماهیت تعارض-پایان نامه درمورد مدیریت ادراک تعارض

ژانویه 8, 2019 Off By 92

مقایسه نگرش ها نسبت به تعارض

نگاهی تحقیقی به روند نگرش ها درباره تعارض نشان می دهد که روی هم رفته نظریات از حالت منفی به وضعی مثبت تغییر شکل داده اند.توماس معتقد است امروزه طرز فکر ها نسبت به تعارض تغییر یافته است.اکنون اعتقاد بر این است که تا زمانی که دو یا چند انسان با هم زندگی می کنند به خاطر عقاید ، تجربیات ، دیدگاه ها ، انتظارات ، آینده نگری ها و ارزش های متفاوت آن ها ، امکان پدید آمدن تعارض وجود دارد و نمیتوان آن را به طور کلی از بین برد. او می گوید حتی در جوامع اتوپیاپی (مدینه فاضله) که بیشترین هماهنگیها مورد نظر بوده باز  تعارض وجود داشته است. نتیجه اینکه بهترین سازمان ها، سازمان های بدون تعارض نیستند، بلکه سازمان هایی هستند که با تعارض با مدیریت صحیح برخورد میکنند و در مسأله تعارض سهیم میشوند و آن را به طور سازنده ای حل می کنند . بنابراین درک و آگاهی از تعارض و چگونگی برخورد با آن ، می تواند هم به بالا رفتن بازدهی  و بهره وری سازمان و هم به اصلاح روابط بین افراد بیانجامد.

(سلیمانی ، 1384، 23)

میرکمالی نگرشهای قدیم و جدید راجع به تعارض را مقایسه کرده است که در جدول (2-2) ملاحظه میشود:

مقایسه نگرش های قدیم و جدید راجع به تعارض

  نگرش قدیم نگرش جدید
1 تعارض اجتناب پذیر است. تعارض اجتناب ناپذیر است.
2 تعارض یا حاصل اشتباهات مدیریت در طرح ریزی و اداره سازمان هاست یا به وسیله مشکل سازان به وجود می آید. تعارض به علل متعددی مثل ساختار سازمان ، تفاوت در اهداف، تفاوت در ادراک و ارزش های نیروی انسانی و غیره  به وجود می آید.
3 تعارض سازمان را در هم می شکند و از اجرای بهینه ممانعت می کند. تعارض سبب همکاری و همچنین دوری سازمان از عملکرد های غیرهمگون در درجات و سطوح مختلف میشود.
4 وظیفه مدیریت از بین بردن تعارض است. وظیفه مدیریت اداره سطوح مختلف تعارض و حل آن برای اجرای بهینه سازمانی است.
5 اجرای بهینه سازمانی نیاز به از بین بردن تعارض دارد. اجرای بهینه سازمانی به سطح متعادل یا متوسطی از تعارض نیاز دارد.

 

جدول (2-2) ؛منبع: (میرکمالی ، 1381، 51)

 

(2-2- 5) ماهیت تعارض

شکل 2-1 ماهیت تعارض سازمانی را نشان می دهد، هنگامی که گروه ها برای تحقق یک هدف واحد کوشش میکنند، دشمنی آنها نسبت به یکدیگر بسیار ناچیز یا صفر است. اقدامهای آنها در چارچوب مقررات و روشها انجام می گیرد و محتمل ترین نتیجه نیز رقابت است.به هر حال هنگامی که هدف های یک گروه ، هدفهای گروه دیگر را به خطر می اندازد، بین دو گروه دشمنی آشکار وجود دارد. و هنگامی که تعداد کمی مقررات و روش ، رفتار آنها را تنظیم می کند، احتمال ایجاد تعارض وجود دارد. آنگاه که تعارض ایجاد شد ، هدف های گروهی  بی نهایت مهم شده ، دشمنی افزایش یافته ، مقررات و روش ها دستخوش هرج ومرج خواهند بود.

(الیاسی،1388 ،46)