۵ نشانه برای ترفیع کارکنان درخشان

نوامبر 15, 2019 0 By edame

داشتن یه کارمند فوق العاده، هنگام مشغله زیاد می تونه جون شما رو نجات دهد. کارمندان برجسته از اون جهت برجسته می شن که چیزی که شما فراموش میکنین رو انجام میدن، ناگفتهاتون رو می خونن و معمولاً شما رو از دردسرای بزرگ می رهانند.

اما متأسفانه چیزی طول نمی کشه که ستاره های شما باید ترفیع بگیرن و مدیر خود رو ترک کنن. مدیر اونا هم دو گزینه پیش روی خود بیشتر نداره: یه، استخدام یه نیروی تازه کار که معلوم نیس پتانسیل نفر قبلی رو داشته باشه و دو، اینکه دست تنها بمونه و غبطه داشتن کارمند فوق العاده اش رو بخوره. خارج کردن یه نیروی پر بازده از کنترل خود کار آسونی نیس. نیروی کار به این با ارزشی چیزیه که هر کسی آرزوی داشتنش رو داره چون واقعا «کار انجام میده». اونا آچار فرانسه پروژه ها، تصمیما، بازخورا و عیاشی و خوشگذرونی (بخونین مدیریت استرس) هستن.

با اینکه هر کسی از احساس مهم بودن حال می کنه، نگه داشتن کارمندان درجه یه به مدت طولانی، اگه فرد به رشد مورد نظر خود دست پیدا نکنه می تونه اثرات منفی به جای بزاره. به هر حال، از کجا میشه فهمید زمان اون شده که به ستارگان خود اجازه بدین در سطح بالاتری بدرخشن؟ ۵ نشونه زیر به شما خواهند گفت چه زمان می تونین کارمندان نورانی خود رو واسه بالا رفتن از پله های پیشرفت از قید خود رها کنین.

۱- شکایت رو به بالا

کسائی که با نیروهای نظامی کار کردن این رو می دونن که در سلسله مراتب فرماندهی نظامی، گله و شکایتا همیشه رو به بالا منتقل می شن نه پایین. این که به عنوان یه رهبر چه رفتاری در قبال پایین دستیای خود داشته باشین روی دور و بریا شما اثر مستقیم داره. کارکنان نورانی هم این رو می دونن. پس اگه دیدید بهترین کارمندتان هنگام گزارشای عملکردی به روی بقیه لبخند می زند، اما نگرانیا و نگرانی هاش رو فقط با شما در میان میذاره، نشون میده از خودش، محیط دور و برش و تعامل میون این دو به طور کاملً آگاهه.

۲- تلاش واسه پیدا کردن راه حل

یه کارمند درجه یه موقعیت اصلی و کارکرد بالای خود رو بی چون و به چه دلیل و به صورت دائمی حفظ می کنه. در مواقع سختی که همه از موقعیت گله می کنن، اون گله گزاریای بی حاصل و وقت گیر رو عامل میگیره و به دنبال پیدا کردن راه حلای بالقوه مشکل مورد نظر میره.

۳- مدیریت کردن همکاران

مطالبه گزارشای مستقیم یه چیزه، و طلب مسئولیت پذیری از همکاران یه چیز دیگه. کسائی که به شما گزارش میدن فرض رو بر این می ذارن که شما تلاشای اونا رو زیر نظر دارین و ایده هاشون رو به رقابت می کشید. به بیان دیگه وقتی کسی به شما گزارش میده، انتظار قضاوت شدن رو هم داره.

اما مسئولیت پذیر کردن همکاران به این آسونی نیس. چون در این مورد قضاوت در سطحی برابر صورت میگیره. یکی از رفتارهایی که کارمندان عجیب رو از کارمندان عادی جدا می کنه، همین طلب همیشگی مسئولیت از همکارانه. پس اگه دیدید کارمند شما از بقیه می خواد مسئولیت هاشون رو درست بکنن شاید وقت اون رسیده مسئولیت رهبری بزرگ تری به اون بدین.

۴- تغییر تفکر از «من» به «ما»

واژه هایی که به کار می بریم خوب نشون میدن نقطه تمرکز ما کجاس. مثلا، دفعه بعدی که با کسی مشغول گفتگو بودین، به این توجه کنین که فرد مورد نظر چند بار جمله های خود رو با «من» شروع می کنه. شروع کردن جملات با «من» نشونه روشن این مسئله س که فردیت چقدر تو ذهن اون فرد پر رنگه.

اخطار: این موضوع به اون معنا نیس که رهبری کردن با این نگاه همیشه اشتباهه. مشکل وقتی به وجود میاد که فرد همیشه محور گفتگو رو از روی خودبینی روی خودش متمرکز کنه.

۵- پیشی گرفتن از همکاران

اگه کارمندی دارین که در رأس زنجیره غذایی خود قرار داره و همیشه بلا استثناء از همکاران خود یه سر و گردن بالاتر وای میسته، وقت اون رسیده تا انگیزه رشد رو از دست نداده اونو به سطح بالاتری پیشرفت بدین.